Met een zeer fancy bus van busreizen Verhoeven werden we naar Deurne gevoerd. Aan de sporthal haalden we onze gidsen op die met veel enthousiasme al hun weetjes met ons deelden. Niet enkel de leerlingen, maar ook de leerkrachten hingen aan hun lippen. We stonden versteld van het glorieuze zicht dat we kregen bij het Deurganckdok, één van de weinige dokken zonder sluis, dus met directe verbinding naar de Schelde. Gigantische schepen met honderden containers draaiden net voor onze neus van de kaai en voeren richting Noordzee. Met een handige app konden we dat schip de dagen nadien nog volgen richting zijn eindbestemming Panama. Heel verrassend! Daarna reden we naar Doel. We gingen op verkenning door deze spookstad en zelfs het weer was grimmig. De mist die op dat moment erg laag hing, maakte alles nog griezeliger. Wij vonden het ongelofelijk om bijna alle huizen vol graffiti en dichtgetimmerde ramen en deuren te zien.
 
Vervolgens mochten we na een controle van onze geboortedata op bezoek in de Antwerp Euroterminal, waar duizenden auto’s klaarstonden om vervoerd te worden naar andere landen. Een Oostenrijkse bus die door ons land naar Senegal wordt vervoerd. Je ziet het niet elke dag! Interessant weetje: de afgewerkte auto’s werden vroeger door jobstudenten van de boot gereden. Helaas kon dit niet blijven duren omdat enkele jobstudenten de nieuwe wagens voorzagen van een aangepaste carrosserie. In de voetbalkantine van Kallo mochten we ‘s middags onze boterhammen opeten. Daarna genoten we van een snoepje of chips. Onze suikers waren dus goed aangevuld om de namiddag aan te vatten. Ook de gidsen bleven dolenthousiast en namen ons mee naar de zwaaikom van Kallo. Daar werd in detail uitgelegd wat slikke, schorre, hoogtij, laagtij en springtij is. Tot slot parkeerden de bussen naast een sluis. De Filipijnse medewerkers, die maandenlang van huis zijn, zwaaiden terug naar alle leerlingen. Hilariteit alom! Vermoeid, maar voldaan keerden we terug huiswaarts. Van een geslaagde excursie gesproken!