Afgelopen donderdag vond aan de Faculteit Toegepaste Ingenieurswetenschappen van de KUL de huldiging plaats van de beste eerstejaarsstudenten Burgerlijk Ingenieur lichting 2017. Onze oud-leerling Jochem Hoes (6W8-juni2016) was daarbij en was met een totaal resultaat van 87 %  tweede op meer dan 600 eerstejaarsstudenten.
 
Bij deze huldiging werden ook uitdrukkelijk onze goede leerkrachten vermeld. De universiteit én Jochem beseffen dat de basis van deze schitterende prestaties vroeger gelegd worden en ze zijn onze school daarvoor dankbaar. Onze collega Frans Gyssels mocht niet alleen onze school vertegenwoordigen maar mocht ook persoonlijk het podium op want hij werd door Jochem genomineerd voor "The Inspiring Teacher Award".
 
Een dikke proficiat voor onze collega Frans Gyssels maar, bescheiden als hij is, deelt hij graag deze award met zijn fiere collega’s!
 

 

 

 

 

               

1ste jaars naar Brecht                                                                               opname van De Ideale Wereld bijwonen

           

Huldiging Robbe Pincket door Minister Muyters voor zijn deelname 
aan de internationale wiskunde olympiade in Brazilïe                                 Facebookwedstrijd: ontwerp een uniform voor de leerkrachten

 

               

 Rafiki                                                                                                      sneeuwpret

 

  

klasburgemeesters ontmoeten elkaar op Raad van de 1ste Graad

 

          

 

     Mary Olympics: sport en spel                                           

                                          

          

 

Op vrijdag 27 oktober zijn we met alle KSO-klassen van het vierde jaar naar de Westhoek vertrokken. We moesten vroeg op school zijn, dus het grootste deel van de heenrit hebben we geslapen. Toen we aankwamen in Passendale bleek dat we daar te vroeg waren, dus moesten we nog even wachten. In het Memorial Museum Passchendaele konden we veel dingen doen. Er was een selfie-opdracht, dus iedereen was druk bezig met het nemen van selfies. We konden de geur van de verschillende gifgassen ruiken, maar van de meeste moesten we kokhalzen. In het museum waren ook loopgraven nagebouwd. Die werden gebruikt om mensen te doen schrikken en dat leidde tot hilarische momenten. Na het museum van Passendale gingen we naar de Britse en Duitse begraafplaatsen. Daar veranderde de sfeer! Iedereen was opeens veel rustiger en respectvoller. Na de begraafplaats gingen we naar de Dodengang. Ter verduidelijking, dit is geen loopgraaf maar een taverne genaamd ‘De Dodengang’. In deze taverne aten we onze boterhammetjes voor we echt de loopgraven ingingen. Dit was vrij boeiend, zeker omdat de leerkrachten er allemaal interessante dingen bij vertelden. Dan gingen we naar het In Flanders Fieldsmuseum. Dit was een heel aangrijpend museum. Tijdens het bezoek konden we bijna de pijn van alle oorlogsslachtoffers voelen. Na ‘In Flanders Fields’ gingen we naar de Menenpoort en daarna kregen we nog wat tijd om vrij in Ieper rond te lopen en iets te eten. Om 20.00u begon the Last Post. De muziek was zeer mooi, maar door de drukte konden we niets zien. Na the Last Post vertrokken we weer naar huis, vermoeid maar verrijkt na een zeer leerrijke dag.

Elise Vercauteren, 4Wk

 

 

 

Een kleine greep uit een gevulde sportieve dag

 

        

 

     

 

     

 

     

 

          

 

 

          

 

Op dinsdag 5 september was het al direct een spannende dag voor onze eerstejaars. Het was namelijk survival. Een hele dag proeven uitvoeren met de klas en deze zo goed mogelijk volbrengen. Ondanks dat de zon ons ’s morgens nog niet direct verwelkomde , had iedereen er toch volledig zin in en stapten we dus op tijd de bus op op weg naar de Mosten.

 

Daar konden we er direct invliegen, of beter gezegd, invaren. Elke klas ging met haar titularis mee om zo direct aan de verschillende proeven te beginnen. Ondanks de frissere ochtendtemperatuur, gingen de leerlingen met enthousiasme de kajaks in om met krachtige slagen naar de overkant te varen, daar een opdracht uit te voeren en om dan nog sneller te peddelen om toch maar als eerste terug te zijn. Gelukkig had iedereen zich op wat nattigheid voorzien, want niet iedereen kon zijn enthousiasme bedwingen om de kajak te blijven duwen in het water. Dat er een aantal nat werden om te winnen, namen ze er met alle plezier bij.

 

           

 

Onze leerlingen hadden duidelijk geen schrik. Dat lieten ze ook merken bij het boogschieten. Al de leerlingen wisten de roos staan en er waren er zelfs een aantal die al bij de eerste keer recht in de roos schoten. Ondanks de competitie in de klas zelf, was iedereen toch elkaar aan het aanmoedigen. Het belangrijkste was vooral elkaar leren kennen, plezier maken, samenwerken en elkaar aanmoedigen. Dit kwam zeker van pas tijdens de andere proeven. Of er nu buizen met water gehaald moesten worden, met emmers water vervoerd op een surfplank of  elkaar  in het bos rondgedragen op een brancard; alleen lukte het niet. Samenwerken was nodig en daarin zijn onze eerstejaars zeker geslaagd.

 

Na een ganse dag al de sporten tot een goed einde te brengen, keerden onze leerlingen ‘s avonds moe maar tevreden terug naar huis. Ze kenden hun klasgenoten al heel wat beter dan de eerste schooldagen en hadden er erg van genoten.

 

 
 
 
Enkele reacties naar aanleiding van de toneelvoorstelling:
 
Ik vond de voorstelling “Fractie van een seconde” heel interessant en zeker de moeite waard. Het
was confronterend dat de verteller zelf een ongeval heeft gehad en daardoor in een rolstoel is
beland. Het kan dus zeker iedereen overkomen en dat was precies wat hij wilde vertellen. Niemand
verwacht dat hij slachtoffer wordt van een verkeersongeval en daardoor verschijnt men onoplettend
en onveilig in het verkeer. Tijdens de voorstelling word je echt met je neus op de feiten gedrukt en
word je overtuigd om je veilig en voorzichtig in het verkeer voort te bewegen.
 
 
 
Ikzelf vond dit een mooi toneelstuk, omdat het zware materie op een begrijpbare manier kon
overbrengen door er soms wat humor in te verwerken. Het toneelstuk was nog steeds serieus
doordat ze de gevaren en aanleidingen van zo’n ongevallen met reportages over de slachtoffers
vertelden. Hierdoor was het stuk ook zeer pakkend. Kortom ik vond dit een mooi toneelstuk dat de
gevaren in het verkeer goed kan uitleggen.
 
 
 
De voorstelling heeft me erg diep geraakt.
Ik vind het vreselijk om te horen wat Rudy is overkomen.
Nooit meer wandelen, hoe kan je je zoiets voorstellen?
Deze voorstelling heeft toch iets teweeg gebracht bij me.
Het heeft me er aan doen denken steeds veilig om te gaan in het verkeer.
twee keer kijken vooraleer de straat over te steken.
lichten aansteken op de fiets.
het zijn deze kleine dingen die je eigen, maar ook een ander zijn leven kan redden.
Als ik Rudy zo zie spreken, komt het plots allemaal heel dicht bij.
Hij heeft geluk gehad, is dat echt zo?
Vastgekluisterd aan die rolstoel.
altijd afhankelijk van een ander, en incapabel om dagdagelijkse dingen als een
ochtendwandeling te doen.
zoiets wens je niemand toe, en daarom hoop ik dat iedereen in het verkeer contact houdt met
iedereen rondom zich. wees je bewust van de verkeerssituatie en vermijd ongevallen.
 
 
Vrijdag 20 oktober kregen onze leerlingen van het 6de  jaar bezoek van spoedarts dr. Sepot. Hij kwam hen wat meer vertellen over de gevaren van alcohol- en druggebruik. 
 
Aan de hand van een interactieve online quiz konden de leerlingen anoniem hun kennis testen. Dankzij zijn duidelijke informatie kwamen ze meer te weten over de verschillende soorten en gevaren van drugs. 
Bovendien vertelde hij enkele boeiende verhalen uit zijn eigen carrière op de spoedafdeling. Ook gaf hij onze leerlingen nuttige tips mochten ze zelf ooit op één of andere manier met drugs in contact komen. 
 
Na afloop waren onze leerlingen erg onder de indruk en vertrokken ze met deze wijze les op Italiëreis. 
 
 
                    
 
Zaalvoetbal
Op woensdag 11 oktober zakten onze cadetten af naar de sporthal van Mariagaarde en sporthal de Berckhoven om een zaalvoetbaltornooi te spelen tegen andere scholen uit Malle. Onze jongens werden in een groep ingedeeld met 2 ploegen  van Mariagaarde. 
 
In het begin van de eerste wedstrijd tegen Mariagaarde 2 namen we het heft in handen met enkele goede kansen. Scoren lukte helaas niet. Mariagaarde 2 nam over en scoorde een aantal keer kort na elkaar. We gaven niet op en probeerden terug te prikken maar de paal en de keeper van de tegenstander wilden niet meewerken.
 
In de tweede wedstrijd kwamen we al snel op een 3-0 achterstand tegen de sterke ploeg van Mariagaarde 1. Onze jongens lieten hun hoofd niet hangen en begonnen plots uitstekend voetbal te brengen. Na de 3-1 werd ook de 3-2 gescoord waarna Mariagaarde 1 toch begon te panikeren. Na enkele goede doelkansen waarbij het doelhout een aantal keer geraakt werd, kon Mariagaarde 1 toch de 4-2, 5-2 en 6-2 scoren.
 
In de wedstrijd voor de plaatsen speelden we voor plaats 5 tegen Immaculata 2. Immaculata 2 kwam al vroeg in de wedstrijd 2-0 voor. Met nog 10 minuten te spelen, prikten we voor een eerste keer terug via Wannes Schrijvers. 1 minuut later konden we de 2-2 maken na een knappe combinatie. Na enkele doelpogingen van Lukas D'Affnay die op paal en keeper eindigden, werd de 2-3 toch gemaakt waardoor we met een overwinning het tornooi konden verlaten op een mooie 5de plaats. De organisatie loofde ons voor het faire spel dat we toonden.
 
          
 
 
Veldvoetbal 3de tegen 4de jaar
Op dinsdag 7 november speelden onze 3de en 4de jaars tegen elkaar. De beginfase van de wedstrijd verliep gelijkopgaand met enkele kleine kansen voor onze 3de jaars. De 4de jaars hadden het meeste balbezit en konden dit na 8 minuten ook verzilveren met een doelpunt na een knap uitgespeelde aanval die startte aan het eigen doelgebied. Na dit doelpunt namen onze 4de jaars de wedstrijd volledig in handen. Onze 3de jaars gaven alles wat ze waard waren, maar de achterstand werd groter. 
 
Na een peptalk tijdens de rust konden onze 3de jaars tijdens de tweede helft gelijke tred houden met zelfs enkele goede doelkansen. Helaas lukte het niet om te scoren. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in 6-0 in het voordeel van de 4de jaars. Ondanks het grote scoreverschil bleven onze 3de jaars alles geven! Knap gedaan!
 
 Rhisto die wat aanwijzingen van de scheidsrechter krijgt
 
 
Zaalvoetbal
Op 18 oktober speelden onze scholieren van het 5de en het 6de jaar een zaalvoetbaltornooi tegen de scholieren van het Koninklijk Atheneum en het Immaculata Instituut in sporthal de Berckhoven in Westmalle. In de eerste wedstrijd namen onze 5de jaars het op tegen de latere eindwinnaar Immaculata. Een zeer spannende wedstrijd die op en neer ging en waar onze jongens zeker kans maakten om te winnen. Uiteindelijk werd het een terechte 1-1 uitslag. Onze 6de jaars gingen op dit elan verder , maar verloren nipt van het Koninklijk Atheneum 2. Onze teams speelden hun volgende wedstrijd tegen elkaar. Het werd een zeer spannende wedstrijd waar beide teams voldoende kansen kregen om de wedstrijd naar zich toe te trekken. Na enkele goede combinaties van beide teams werd het uiteindelijk 3-2 in het voordeel van onze 6de jaars. 
 
Onze 5de jaars eindigden met 1 punt op de laatste plaats in het klassement. Toch verdienden zij meer, gezien het goede spel dat ze brachten. Onze 6de jaars eindigden op plaats 3 achter het Koninklijk Atheneum 2 en het sterke Immaculata.
Na onze cadetten kregen ook de scholieren complimenten voor hun fair play en inzet tijdens de wedstrijden. Goed gedaan!
 
 6de jaars in het wit - 5de jaars in het blauw
 
 
Veldvoetbal
Op vrijdag 22 september speelde onze 3de graad tegen elkaar. Kenners voorspelden een spannende wedstrijd gezien het vele voetbaltalent bij zowel het 5de als het 6de jaar. In een zeer gelijkopgaande wedstrijd kregen de 5de jaars de beste kansen. Scoren lukte vooralsnog niet. Na het sterke begin van het 5de jaar begon het 6de jaar aardig voetbal te brengen met enkele grote kansen. Na een verre inworp brak Louis van 6W6 de ban en prikte de 1-0 op het scorebord. 
Na heel wat aantal kansen voor beide ploegen slaagde het 6de jaar erin om de 2-0 eindstand op het bord te zetten. Het 5de jaar liet al weten alles op alles te zetten voor de terugmatch. Het 6de jaar is bij deze gewaarschuwd!
 
Op 18 november ging de nieuwe productie van 4Wk in première op de jaarlijkse kaas- en wijnavond. Onze leerlingen voerden hun voorstelling, genaamd BROODDOOS, op voor leerkrachten en ouders. Hieronder volgt een interview met Anouk van Gastel en Marie van Sichem over hun nieuwe stuk.
 
Dag Anouk en Marie. Jullie nieuwe productie heet Brooddoos en zal zaterdag worden gespeeld tijdens de kaas- en wijnavond. Staat het reeds volledig op punt?
 
Ja, toch wel. De laatste weken waren er wel enkele afwezigen, maar nu staat het volledig op punt.
 
Vertel eens waar jullie voorstelling over gaat?
 
Brooddoos is een stuk van Dimitri Leue. Het gaat over een meisje, genaamd Casie, dat wordt gepest op school door de plaatselijke bullebak Mo. Haar ouders proberen haar te troosten, maar dit heeft een averechts effect. Ze loopt weg van huis en worstelt met haar identiteit. Uiteindelijk ontdekt ze dat het niet uitmaakt hoe mensen je noemen, wat anderen van je denken, zolang je zelf maar stevig in je schoenen staat. De titel van het stuk verwijst naar een spotnaam die haar klasgenoten gebruiken.
 
Welke personages vinden jullie het interessantst?
 
Casie is wel de ster van het stuk. Het is een interessante rol omdat we haar allemaal spelen. Het stuk bevat vaak interne monologen, wat haar een zeer veelzijdig personage maakt. Verder heb je natuurlijk nog Mo, de ouders en de zwerver die haar op weg helpt om haar identiteitscrisis op te lossen.
 
Waarom spreekt dit stuk jullie aan?
 
Er zit veel dynamiek in! Zoals reeds gezegd, spelen we allemaal Casie.  Dit betekent dat er vaak gesprongen wordt tussen de personages. Woorden en zinnen wisselen elkaar erg snel af, waardoor er energie ontstaat op de planken. Het is eveneens boeiend om rechtstreeks naar het publiek te spelen, er is geen fysieke interactie tussen de acteurs.
 
Met welk gevoel willen jullie dat de toeschouwers buitengaan? Is er een bepaalde boodschap die jullie willen meegeven?
 
Ik zou het fijn vinden als mensen meer beginnen te realiseren wat harde woorden met mensen kunnen doen. Brooddoos is een kinderverhaal, maar er zit ook een universele boodschap in die van toepassing is op elke leeftijdsgroep.
Daarnaast blijft het wel een luchtig stuk. Er zit veel humor in, dus we hopen dat de mensen goed zullen lachen.
 
Zoals jullie ongetwijfeld weten is ons jaarthema ‘In verbinding’. We proberen dit jaar aandacht te geven aan momenten waarbij we als mensen op de wereld met elkaar in contact komen en communiceren. Luisteren naar anderen en onderlinge betrokkenheid zijn uitermate belangrijk. Vinden we daar iets van terug in jullie stuk?
 
Ik denk van wel! Casie is een gesloten meisje dat haar gevoelens met niemand durft delen. Ik denk dat dit stuk een oproep is om meer met elkaar te praten en begrip te tonen voor elkaars gevoelens.
 
Enige stress voor de première of valt het best mee? Hebben jullie een trucje om kalm te blijven?
 
Eigenlijk ben ik wel wat nerveus. Ik had afgelopen nacht zelfs een nachtmerrie waarin de hele organisatie volledig in het honderd liep. Pas op, ik heb er wel vertrouwen in dat alles uiteindelijk goed komt.
Mijn moeder zegt me altijd: een goede tip is om je hoofd volledig leeg te maken en diep in- en uit te ademen.
 
Alvast veel succes!
 
 

                               

 

     

      

De woorden waaraan ik denk als je me vraagt de Parijsreis kort te beschrijven, zijn: een bijzondere
ervaring samen met de klasgenoten, adembenemende uitzichten, een prachtige wereldstad met
natuurlijk de Eifeltoren, die je steeds achtervolgt waar je je ook begeeft.
 
We ontdekten de prachtige gebouwen van Parijs en bezochten interessante musea. Zo zagen we de
impressionistische werken in Musée d’Orsay, zijn we binnengeraakt in La Fondation Louis Vuitton,
hebben we l’Arc de triomphe beklommen en geraakten we verdwaald in het enorme Louvre.
 
Door de boeiende gidsbeurten van alle medeleerlingen werden de bezienswaardigheden weer een
stuk duidelijker en hiermee werd onze trip nog aangenamer.
 
’s Middags en ’s avonds was er tijd om in de gezellige restaurantjes van de typische Parijse maaltijden
te proeven.
 
We hebben veel gelachen en echt genoten, maar ook weer veel bijgeleerd.
 
Kortom, het was een fantastische reis!
 
Jolien Lambrechts (5K)

    

                                                              

           

 

 

 

           

 

          

 

Naar jaarlijkse traditie maakten de leerlingen van het 6de jaar, tussen 21 en 31 oktober, hun langverwachte Italiëreis. En zoals steeds was het een daverend succes!

Nieuw op het programma was een bezoek aan Milaan, hét walhalla voor de fashion-minded studenten en een architecturale rondleiding door de Vitracampus in Weil am Rhein. Maar ook de vele bezienswaardigheden in Firenze, Rome, Venetië en Assisi werden door de leerlingen met veel enthousiasme bewonderd.

                                     

 

 
Met een hele delegatie ladies stonden we paraat op woensdagnamiddag 22/11. Vier try’s konden we scoren, maar dit bleek niet voldoende te zijn om te winnen van Sint-Jan. Onze ladies hebben geknokt en heel veel wilskracht getoond. Hop naar de volgende match ... 
Hieronder vindt u het videoverslag
 
 
 

      

 

 

 

Vorig jaar organiseerde onze school het eTwinning-project “CULTURES COMING TOGETHER”.
 
eTwinning is een internationaal forum waarbinnen scholen over heel Europa met elkaar kunnen samenwerken rond een bepaald thema en vak. Een klas uit het zesde jaar ASO, inmiddels dus afgestudeerd, werkte binnen dit project samen met een klas uit Turkije, Polen en Italië in het licht van het vak esthetica. Het centrale doel was om meer te weten te komen over de grote culturele iconen van elkaars land. Dit project stond ook in het teken van CLIL, waarbij onze school de  mogelijkheid aanbiedt aan leerlingen om een niet-taalvak in het Engels te volgen.
 
Met plezier melden we dat ons eTwinning-project een nationaal eTwinning kwaliteitslabel heeft gewonnen. Dit betekent dat onze “Cultures coming together” behoort tot de selectie van meest originele en kwalitatieve projecten in Vlaanderen. Op 5 oktober mochten de organiserende leerkrachten Mr. Landoy en Mr. Raeymaekers hiervoor naar Gent om een certificaat en bijhorende eTwinning-vlag in ontvangst te nemen.
 
Deze uitreiking stond eveneens in het teken van de eTwinning Kick off-dag waarbij leerkrachten van over heel Vlaanderen samenkomen om ervaringen te delen omtrent internationale samenwerking. Interessante workshops werden georganiseerd omtrent ICT, baanbrekende praktijkvoorbeelden en schoolimplementatie.
 
Inmiddels is onze school reeds bezig met het brainstormen over een nieuw eTwinning-project waarbij we opnieuw hopen samen te werken met buitenlandse partners. Hopelijk zitten we volgend jaar opnieuw bij de gelukkigen!
 
Hieronder vindt u nogmaals een foto van de leerlingen die betrokken waren bij het project.
 

      

 

      

 

 

 

Op 28 september gingen we op uitstap met onze tweede graad kunst naar de noorderburen. We bezochten het pittoreske ’s-Hertogenbosch, geboorteplaats van de beroemde schilder Jheronimus Bosch. In de voormiddag stond het Stedelijk museum op het programma, met als hoogtepunt een gegidste rondleiding door de wondere wereld van hedendaags kunstenaar Bart Hess. Over deze Nederlander loopt momenteel een tijdelijke expo, genaamd ‘Future Bodies’. Het bleek een ware ontdekkingstocht. Geen saaie, typische uitleg over de tentoongestelde installaties, maar een tour waarbij je de kunstwerken kon voelen, zelf verhalen verzinnen, experimenteren met diverse materialen en filmen. Bart Hess is namelijk een kunstenaar die zich bezighoudt met het lichamelijke, transformaties en fysieke ervaringen. De inbreng van het publiek is hierbij cruciaal! Zijn onderzoek brengt hem tot het werken met de meest vreemde materialen zoals latex, kaarsvet, scheerschuim, was, slijm, folie en naalden.

Na een welverdiende lunch zetten we onze tocht door naar het aanpalende Noordbrabants museum, waar een solotentoonstelling loopt over het werk van de Japanse kunstenares Shiharu Shiota. Zij was de grote revelatie op de Biënnale van Venetië in 2015. De directeur van het museum besloot dan ook een retrospectieve te organiseren in ‘s-Hertogenbosch . Shiota staat bekend als de ‘draadkunstenares’. De meeste van haar installaties en performances bestaan uit ingewikkelde draadconstructies waar je je als bezoeker in kunt begeven. Deze draden hebben voor haar een symbolische waarde en staan voor de banden met haar familie en cultuur. Het zijn levensdraden, aderen die elkaar kruisen. Speciaal voor deze retrospectieve maakte ze een gigantische draadinstallatie, genaamd Uncertain journey. Hier waren tien assistenten voor nodig die twaalf dagen lang 2.000 bollen wol vastzetten met 10.000 nietjes aan de wanden en het plafond. Na deze fascinerende tocht, was het vertrekuur aangebroken. We kijken tevreden terug op een actieve dag vol artistieke ontdekkingen en fascinerende kunstwerken.

 

         

 
September = maand van de sportclub.
 
Heel wat kinderen van onze school zijn actief lid van een sportvereniging en mochten op woensdag 13 september in hun sporttenue naar de school komen. 
En of we dat gevierd hebben, Maris Stella kleurde voor even niet blauw...
 
Bedankt aan alle sporters voor de fantastische wave!
 
Het LO team

We zijn jammer genoeg verloren met 3-5 na een zeer spannende match.
Onze meisjes hebben er echt voor gevochten...
Het LOteam

 

 

 




Klik hier om u in te schrijven!

Uit de proclamatiespeech van de zesdes, promotie 2017.
 
 
          
 
…Onze school, dat is een school die ons heeft geleerd, geholpen en gesteund om te worden wie we zijn. Dit dan ook door de vrienden die we op school hebben gemaakt. ‘Vrienden maken’, het lijkt eenvoudig, het lijkt simpel, het lijkt iets dat iedereen kan, maar toch gaat het soms moeilijker dan verwacht. Niet bij iedereen gaat dit even makkelijk, maar wij denken dat we hierover in naam van al de zesdejaars hier aanwezig kunnen zeggen dat Maris Stella deze taak mee vergemakkelijkt…
…Onze school, dat is een school die ondanks de vele testen en taken toch ook voor ontspanning probeert te zorgen. Zo waren er de uitstappen: naar Xanten, Breendonk, de Westhoek, de bezinningen, Parijs en uiteraard: de Italiëreis.
…Onze school, dat is een school van vriendschap. Vriendschappen die hun pieken en dalen kenden. Vriendschappen die een tijdje minder goed gingen, maar toch weer opgepakt werden. Oudere vriendschappen, nieuwe vriendschappen…
 
…Onze school, dat is een school met uiteraard ook leerkrachten. Geen school zonder leerkrachten. Geen leerkrachten zonder school. Maar niet zomaar leerkrachten, interessante leerkrachten, geëngageerde leerkrachten. Leerkrachten die ons leerden over hun vak, of anders gezegd: hun passie, maar ook over het leven in het algemeen. En dat maakt dat jullie zo belangrijk zijn, zo interessant, zo goed en af en toe zo leuk.
Misschien, lieve leerkrachten, beseffen jullie niet hoeveel impact jullie op ons hebben, maar ... het is wel zo…
 
…Onze school, dat is een school waar we zijn opgegroeid (even zeggen dat we ⅓ van ons leven op Maris Stella hebben doorgebracht), waar we onszelf ontwikkeld hebben tot wie we nu zijn, niet alleen op intellectueel, maar ook op menselijk vlak…
 
…Onze school, dat is een school waar we heel hard gewerkt hebben, waar we hoogtepunten en dieptepunten kenden, waar we fouten hebben gemaakt en waar we dingen goed hebben gedaan. Want dat we ons diploma behaald hebben, is niet door hele dagen in onze zetel naar onze lievelingsseries te kijken…
 
…Onze school, dat is een school waar we warmte hebben leren kennen. Ja, letterlijk, want in de zomermaanden bleef de thermometer maar stijgen in de lokalen. Maar vooral figuurlijk: door de warme band tussen de leerlingen onderling, de warme band tussen de leerkrachten onderling, de warme band tussen de leerlingen en de leerkrachten. En ik hoop dat we de warmte van hier mee kunnen nemen in onze verdere stappen in het leven…
 
Lies Mannaert, 6 Latijn–wiskunde  en Robine Mertens, 6 Humane Wetenschappen