Enkele reacties naar aanleiding van de toneelvoorstelling:
 
Ik vond de voorstelling “Fractie van een seconde” heel interessant en zeker de moeite waard. Het
was confronterend dat de verteller zelf een ongeval heeft gehad en daardoor in een rolstoel is
beland. Het kan dus zeker iedereen overkomen en dat was precies wat hij wilde vertellen. Niemand
verwacht dat hij slachtoffer wordt van een verkeersongeval en daardoor verschijnt men onoplettend
en onveilig in het verkeer. Tijdens de voorstelling word je echt met je neus op de feiten gedrukt en
word je overtuigd om je veilig en voorzichtig in het verkeer voort te bewegen.
 
 
 
Ikzelf vond dit een mooi toneelstuk, omdat het zware materie op een begrijpbare manier kon
overbrengen door er soms wat humor in te verwerken. Het toneelstuk was nog steeds serieus
doordat ze de gevaren en aanleidingen van zo’n ongevallen met reportages over de slachtoffers
vertelden. Hierdoor was het stuk ook zeer pakkend. Kortom ik vond dit een mooi toneelstuk dat de
gevaren in het verkeer goed kan uitleggen.
 
 
 
De voorstelling heeft me erg diep geraakt.
Ik vind het vreselijk om te horen wat Rudy is overkomen.
Nooit meer wandelen, hoe kan je je zoiets voorstellen?
Deze voorstelling heeft toch iets teweeg gebracht bij me.
Het heeft me er aan doen denken steeds veilig om te gaan in het verkeer.
twee keer kijken vooraleer de straat over te steken.
lichten aansteken op de fiets.
het zijn deze kleine dingen die je eigen, maar ook een ander zijn leven kan redden.
Als ik Rudy zo zie spreken, komt het plots allemaal heel dicht bij.
Hij heeft geluk gehad, is dat echt zo?
Vastgekluisterd aan die rolstoel.
altijd afhankelijk van een ander, en incapabel om dagdagelijkse dingen als een
ochtendwandeling te doen.
zoiets wens je niemand toe, en daarom hoop ik dat iedereen in het verkeer contact houdt met
iedereen rondom zich. wees je bewust van de verkeerssituatie en vermijd ongevallen.